Biography in English

Biography in German

Biography in Spanish

Selected Concert Reviews

Selected Solo Recital Repertoire

Concerti List

Master Classes & Lecture Recitals

Live Recordings

Upcoming Performances

CD Releases

Contact

Geelvinck International Fortepiano Festival

Across Bridges Piano Summer Academy

Home

Michael Tsalka

MICHAEL TSALKA. PORTRET VAN EEN MUZIKALE GLOBETROTTER
Michael Tsalka is een druk bezet man. Hij reist over de hele wereld om concerten. lezingen en masterclasses te geven. Ook in Nederland is hij regelmatig te horen en sinds 2014 is hij artistiek directeur van het Geelvinck Fortepiano Festival, dat van 8 t/m 25 oktober in Amsterdam zal worden gehouden. Dit interview werd in de loop der tijd op verschillende plaatsen gehouden: in het Tataarse Kazan waar we allebei lesgaven, in het Finse Kuopio waar we allebei speelden en in Amsterdam.

INTERVIEW

Frederic Voorn - Kun je iets vertellen over hoe je met de piano in aanraking bent gekomen? Kom je uit een muzikale familie?

Michael Tsalka - Mijn grootvader, Pinchas Hollander, was een lyrische tenor wiens carrière werd onderbroken toen de Duitsers in 1940 Nederland binnenvielen. Samen met zijn vrouw Frida en hun dochter, mijn moeder, wisten ze te vluchten naar Amerika. Na de oorlog vestigde het gezin zich in Israël. Mijn moeder, Aviva, is een enthousiaste fluitspeler en geeft muzieklessen. Toen ik vier jaar was geworden kreeg ik van haar een blokfluit en al snel volgden er groepspianolessen. Ik herinner me die eerste muzikale ervaringen als heel interessant en stimulerend.
Als kind ging ik bijna dagelijks oefenen in het huis van mijn oma. Mijn opa, Pinchas, heb ik nooit gekend, maar ik raakte wel zeer vertrouwd met zijn Steingraeber vleugel: een lyrisch en karakteristiek instrument, gebouwd in de jaren 20 in Bayreuth. Deze piano had een veelvoud aan verschillende timbres in alle registers en het voelde altijd als een groot avontuur om erop te oefenen. Als ik eraan terugdenk zou je kunnen stellen dat mijn interesse voor het historische klavier bij dit prachtige instrument is begonnen, dat zoveel verschilde van de lelijke afgespeelde piano's die ik op het conservatorium tegenkwam.

Frederic Voorn - Glenn Gould had een vergelijkbare ervaring en was heel erg gehecht aan de Chickering piano waar hij als kind thuis op speelde. Toen hij eens een concert moest geven op een hele slechte piano stelde hij zich voor alsof hij op zijn eigen Chickering speelde en wist zich er zo doorheen te slaan. Wat is er gebeurd met de Steingraeber? Is die nog in de familie?

Michael Tsalka - De piano staat nu nog bij mijn moeder en wordt gerenoveerd. Ik krijg hem in november.

Frederic Voorn - Wist je al snel dat je musicus zou worden of had je ook andere ambities? Je vader bijvoorbeeld, Dan Tsalka, was een bekende schrijver van wie meer dan 25 boeken zijn gepubliceerd. Hoe was het om in zo'n omgeving op te groeien?

Michael Tsalka - Toen ik 11 jaar was wist ik zeker dat ik musicus moest worden. Tel Aviv, de stad waar ik opgroeide, was in die tijd een heel levendige en artistiek stimulerende plek. Mijn vader was een zeer gepassioneerde muziekliefhebber en hield in het bijzonder van Mozart en Bach. Er kwamen bij ons vaak schilders, filosofen, beeldhouwers, architecten en andere schrijvers over de vloer. De gesprekken die ze voerden waren fascinerend en maakten me nieuwsgierig. Tegen de tijd dat ik veertien was had ik me ontwikkeld tot een nogal extravagante en romantische tiener. Ik begon om vijf uur 's ochtends piano te studeren en droeg altijd een foto van mijn favoriete pianist, Dinu Lipatti, bij me. Ik bracht vele magische uren door met de verzameling oude grammofoonplaten en muziekboeken van mijn ouders. Ik kleedde me uitzinnig, spijbelde van school en ging naar het strand om Nietzsche en Tolstoi te lezen. Met vrienden maakte ik 's nachts de stad onveilig en voerden we eindeloze buitenissige en onsamenhangende gesprekken.

Frederic Voorn - Het zijn de gebruikelijke ervaringen van een beginnend kunstenaar, nietwaar?

Michael Tsalka - Precies! Zo moet het gaan. (lachend)

Frederic Voorn - Vertel eens wat meer over Lipatti en andere pianisten die je waardeert

Michael Tsalka - Wat ik zo fantastisch vind aan Lipatti's spel is zijn intimiteit en poëzie. Zijn interpretaties van Mozart en Chopin zijn heel persoonlijk en ik moet zijn platen vroeger wel duizenden keren hebben gedraaid. Andere pianisten van weleer die ik bewonder zijn Moriz Rosenthal, Arthur Rubinstein en Jorge Bolet. Zij speelden met een vrijheid die je tegenwoordig nauwelijks meer te horen krijgt omdat het 'te romantisch' zou zijn. Van de huidige pianisten spreken Radu Lupu, Grigory Sokolov en Andreas Schiff me erg aan.

Frederic Voorn - Hoe ontwikkelde je je verder als musicus?

Michael Tsalka - Ik ging studeren aan het Samuel Rubin Conservatorium in Tel Aviv maar was niet bepaald een volgzame leerling. Ik had al snel heel uitgesproken opvattingen en kwam regelmatig in conflict met mijn leraren. Later studeerde ik verder in Duitsland en Italië. Het was niet altijd een gemakkelijke tijd en ik kwam wel eens in problemen omdat ik niet voldoende geld had. Soms ging ik met een lege maag naar bed, maar ik was vastbesloten om een professionele pianist te worden en was bereid om alles daarvoor op te offeren.

Frederic Voorn - Wanneer raakte je geïnteresseerd in historische toetsinstrumenten en besloot je je daarop te gaan richten?

Michael Tsalka - Ik ben tijdens mijn studietijd op verschillende momenten met vroege klavieren in aanraking gekomen. Al vroeg volgde ik een oude muziek workshop in Ein Karem, een schilderachtig dorpje in de buurt van Jeruzalem. Ik had thuis ook een klavecimbel staan, die ik enkele jaren mocht lenen en die eigendom was van de musicologe Yehudith Cohen. Maar ik werd pas echt verliefd op deze instrumenten toen ik ging studeren aan het Esther Boyer College of Music, Temple University in Philadelphia. Professor Harvey Wedeen, de grondlegger en het hoofd van de pianoafdeling van het Boyer College, was aanwezig bij een concert dat ik in Florence gaf en bood me direct een studiebeurs voor zes jaar aan, om te komen studeren in Amerika. Professor Wedeen was een zeer invloedrijke en toegewijde leraar. Niet alleen had hij veel inzicht in de geschiedenis van de ontwikkeling van de piano, ook had hij de zeldzame gave om het beste uit zijn leerlingen te halen. Professor Wedeen had oneindig veel geduld en een fantastisch gevoel voor humor. Hij gaf me ook voldoende ruimte om te experimenteren.
Behalve piano studeerde ik klavecimbel bij professor Joyce Lindorff, een zeer vooraanstaand en gerespecteerd lid van de Amerikaanse oude muziek wereld. Van haar leerde ik alles over de uitvoeringspraktijk in de barok en de klassieke periode, en ook hoe ik een effectieve muziekwetenschapper kon worden. Verder kreeg ik nog vijf jaar les van professor Lambert Orkis, een fenomenale fortepianist, kamermuzikant en uitvoerder van hedendaagse muziek.

Frederic Voorn - Je bent ook zelf al snel les gaan geven. Wat kun je vertellen over je ervaringen als leraar?

Michael Tsalka - Ik had het geluk om ook zelf les te mogen gaan geven aan het Esther Boyer College of Music, het instituut waar ik zelf studeerde. Verder had ik in Amerika een eigen privé lespraktijk met de meest uiteenlopende leerlingen: van onwillige kinderen die door hun ambitieuze ouders werden gestuurd, tot volwassenen die weer op zoek waren naar de magie van de muziek die ze als kind hadden ervaren.
Later, toen ik in Mexico-Stad woonde, gaf ik les aan de Escuela Superior de Musica en had ik enkele jonge leerlingen, die door hun vorige leraren niet erg hoog waren ingeschat. Ik ben er trots op dat een paar van deze zogenaamd 'weinig getalenteerden' een veelbelovende carrière hebben gekregen. In de afgelopen jaren was ik in Zweden verbonden aan de Musikskolan Lilla Akademien en had ik leerlingen die technisch zeer gevorderd waren, maar die het heilige vuur - dat zo broodnodig is als je beroepsmusicus wilt worden - leken te ontberen. Misschien hadden ze wel een iets te comfortabel leven en daardoor te weinig ambitie.
Momenteel woon ik in Spanje en wordt ik vaak uitgenodigd om masterclasses te geven. In de komende maanden ga ik dat doen in Nieuw-Zeeland aan de Auckland School of Music en in Mexico aan het Celaya Conservatorio de Música y Artes.

Frederic Voorn - Je bent zeer veel op pad en speelt en geeft les overal ter wereld. Je woont nu in Spanje, maar ben je ooit wel eens thuis?

Michael Tsalka - Heel erg weinig. Mijn vrouw Angelica heeft uitgerekend dat van de vijftien maanden die we nu in Valencia wonen, ik niet meer dan honderd dagen thuis ben geweest. Gelukkig gaan we vaak samen op reis en ik ben heel blij dat ze me helpt bij de administratieve rompslomp die bij zo een leven hoort. Ook de komende maanden worden weer druk: in november ben ik in Taiwan en Japan, in december en januari in Mexico en de Verenigde Staten, in februari - maart in Nieuw-Zeeland en Australië en in april in Thailand en Hong Kong. Dan zijn we enkele weken thuis en reizen we verder naar Brazilië.

Frederic Voorn - Wat is je favoriete continent?

Michael Tsalka - Zonder twijfel Azië, en in het bijzonder China. Ik heb het geluk artistiek directeur te mogen zijn van het International Bach Music Festival, dat in drie van de belangrijkste zalen in het land wordt gehouden. Ik heb ook aan diverse conservatoria in China masterclasses gegeven. Ik gaf onlangs in Shanghai een lezing over Bach en was verrast over het enthousiasme van mijn toehoorders, dat vooral bestond uit muziekleraren en leerlingen, en hun behoefte aan gedetailleerde informatie over de Westerse klassieke traditie. China, maar ook Japan en Korea, bieden ons een boeiende en levendige spiegel van de klassieke muziek, waarvan sommigen in het Westen geloven dat het niet meer dan een steriele traditie is geworden.

Frederic Voorn - Je bent ook artistiek directeur van het Geelvinck Fortepiano Festival, waarvan de vijfde editie deze maand wordt gehouden. Wat mogen we dit jaar allemaal verwachten?

Michael Tsalka - Het festival werd in 2011 opgericht om aandacht te schenken aan de buitengewone collectie historische toetsinstrumenten in het Geelvinck Hinlopen Huis in Amsterdam. Dit jaar hebben we een zeer ambitieus programma met meer dan 25 evenementen, waaronder concerten, een symposium, masterclasses en een piano en compositieconcours. Musici van 18 verschillende nationaliteiten komen voor dit festival bijeen en er zullen concerten worden gegeven in Museum Geelvinck, de Posthoornkerk en in Felix Meritis in Amsterdam, en nog op enkele locaties elders in het land. het volledige programma van het Geelvinck Fortepiano Festival is te vinden op de website: www.geelvinckfestival.nl

top